Every company needs to become a software company

Door Michiel Berger

Een tweegesprek tussen Werner Vogels, CTO van Amazon, en Jeff Lawson van Twilio.

Zoals Erwin Blom ook al zei over deze sessie: Soms hoor je vooral bekende dingen, maar is dat toch nuttig om te horen omdat het je gedachten sterkt, of omdat er nieuwe voorbeelden of inzichten komen. 

Natuurlijk, ieder bedrijf draait steeds meer om de software van dat bedrijf. Je kiest je bank niet omdat het een fijn kantoor heeft, maar omdat de app lekker werkt, en regelmatig vernieuwd wordt. De kunst voor bedrijven is om wendbaar te zijn en het contact met de klant te houden, ondanks de natuurlijke neiging om dat contact te beperken tot de sales & support medewerkers. Vooral product managers kunnen hierin een rol spelen door gaten in die muur te slaan, en de juiste gecontroleerde contacten met bijvoorbeeld het ontwikkelteam te faciliteren. Scherm ze niet altijd af!

Vervolgens is dan de vraag: Hoe doe je dat? Hoe zorg je als bestaande grotere organisatie voor meer klantgerichtheid? Jeff zegt: Neem een leider aan, die technologie snapt. Hij noemt het voorbeeld van Domino's Pizza. Daar werd al snel gezien dat de (zeer technologie sterke) bezorgdiensten letterlijk 'hun lunch aan het opeten waren', door de marge te pakken. Domino's begon met een langer traject waarbij technologie centraal kwam te staan. En om hier richting aan te geven, gaf de leiding een uitdaging. "Zorg dat iemand pizza kan bestellen terwijl ze onderweg naar huis voor een rood licht staan te wachten". Dat was de challenge, en dit zorgde voor jarenlang ontwikkeling en opbouw van technologie. Want als iemand in 20 seconden moet kunnen bestellen, per voice, app of zelfs sms, moet die persoon niet nog een keer z'n adres moeten invoeren. En z'n favorieten moeten makkelijk beschikbaar zijn. Die moet je dus bijhouden, en real-time beschikbaar hebben. Zo ontstond ook de pizza tracker, waardoor je live kon zien of je eerder thuis was dan je pizza. En dat is wat je wil weten.

Het begin van zo'n innovatietraject moet ook niet te snel worden afgerekend op omzet, maar er moet worden gekeken of de aannames goed zijn. Ieder project begint met een spreadsheet, met aannames. We denken dat we x klanten kunnen bereiken, waarvan y% een bestelling doet, van z dollar. Kloppen die aannames? Daar moet je in het begin naar kijken. En niet zeggen: Het levert te weinig op, kill dit project.

Zoals Jeff zegt: Als je een zaadje plant voor een boom, moet je niet na een jaar naar het dunne groene takje kijken en roepen "Dat is een boom van niks!" en het uit de grond trekken. 

Leuke en inspirerende sessie, met veel energie. 


How to disrupt billion dollar industries

Door Lydia van den Brink

Dinsdag 16 maart

Probeer een klein probleem op te lossen

James Altucher interviewt Jim McKelvey, co-founder van Square. Zijn tips:

Denk niet dat je de nieuwe Uber wordt.

Alles is al een keer geprobeerd.

Ga niet iets simpel kopiëren. 

Maar: kopiëren kan wel werken. 

Copy business: Burger King is een goede kopie van McDonalds.

Saas bedrijven zijn heel succesvol.

Maar het wordt pas interessant rondom het ‘solve gap’: je kunt niet iets kopiëren. Als je ergens een oplossing voor verzint die nog niet eerder is geprobeerd: dan sta je er alleen voor. Je kunt niet iets kopiëren of toetsen.

Creditcardbetalingen voor kleine bedrijven

Kleine bedrijven kunnen geen creditcards accepteren. Dit problemen wilden ze met Square oplossen voor de lokale bloemist. 

South West Airlines: je kon niet vliegen als je geen zakenreiziger was of veel geld had. Zij maakten vliegreizen voor ‘normale mensen’ mogelijk. Leidde tot best performing bedrijf van de NYSE. 

Channel the bottom third van de markt. 

Stel dat de oligopolie van creditcardmaatschappijen betalingen niet wilden accepteren? Dit was een onzekerheid. 

Soort reis naar de jungle ipv naar een hotel in een fijne stad of resort. 

Onderste helft van de markt

In elke markt is er een punt: ‘De markt stopt.’ Onder bepaald bedrag is er geen markt/verkoop. 

Square moest 14 dingen anders doen dan zoals dingen in de creditcardmarkt gingen tot die tijd. Geen ‘fraudepreventietools’ etc. beschikbaar. 

‘We had no clue, but we had faith.’

Contract moet er op bepaalde manier uitzien zeiden creditcardmaatschappijen. 14 pagina’s dikke documenten en een ‘echte’ handtekening nodig, geen digitale. 

Na 1e week in business kwamen ze erachter dat ze allerlei wetten schonden. 

Na 1,5 jaar in business hadden ze deze wetsschendingen opgelost. 

Als Amazon je aanvalt.. 

Diapers.com werd vernietigd door Amazon (door kopiëren van hun model en onder de prijs te gaan zitten). Dit gebeurde bij Square ook.

Amazon ging op een gegeven moment de strijd aan met Square. Tot dan: Startups verliezen van Amazon. 

Waarom won Square? De meeste bedrijven hoeven niet te innoveren. Kunnen innovatie eeuwig vermijden. Patroon: startup, aangevallen door groot bedrijf, overleefden dit, werden enorm groot. Banken: die zich richtten op mensen die geen bankrekening hadden. Ander voorbeeld: Ikea. Blijven innoveren= key

Jim schreef een boek over dit patroon: The Innovation Stack. 

Ze hadden Amazon genegeerd, omdat ze zo druk waren met hun bedrijf laten groeien. Pasten hun prijzen niet aan o.i.d. 

Doe iets wat nooit eerder is gedaan

Innovatie komt vaak van buiten de gevestigde orde. Doen iets wat nooit eerder is gedaan. Disruptie gebeurt vaak niet door experts (want je kunt geen expert zijn in iets wat nog niet is gedaan), maar door mensen van buiten de sector. 

En: richt je op de onderste helft van de markt, daar is vaak groei mogelijk. 


Hoe Nieuw-Zeeland AI gebruikt bij America's Cup

Door Michiel Berger

In het schema te vinden als Making boats fly with AI and Culture at the Helm. Een interessante sessie over de toepassing van AI, hoe mensen daar ook weer van leren, en wat er nodig is om dit in een team te laten slagen. 

America's Cup is een zeilcompetitie tussen landen, met schepen van zo'n 25 meter. Zeer high tech. Het team van Nieuw-Zeeland is met ongeveer 100 man, en bouwen een jaar aan iedere nieuwe boot. Steeds meer daarvan is met simulatie, en dit jaar is er vrijwel niets meer 'in het water' getest, alles gebeurt met de computer. 

Deze simulaties kunnen ze nu dynamisch uitvoeren: Een volledige simulatie van het schip, en hoe dit reageert op veranderingen in wind, golven, en de eigen balans. Tijdens deze simulaties gebruiken ze nu, behalve het echte zeilteam, ook kunstmatige intelligentie. Middels 'deep reinforcement learning' wordt een virtueel zeilteam bestuurd, die zelfstandig leert om het schip optimaal een bepaalde ronde te laten varen. Dit lijkt op hoe het bekende 'Alpha Go' leerde hoe het Go moest spelen, en winnen. En dat is de basis van de verdere ontwikkeling van het schip, zo testen ze aanpassingen. 

En toen de AI snellere tijden haalde dan het echte zeilteam op de simulator raakten ze geïnteresseerd. Hoe deed de AI dat? Waar maakte het tijdswinst, en welke techniek gebruikte het? 

Dat is ook een mooie illustratie van de cultuur binnen het team. Er is een heel open experimenteer cultuur, gedragen vanuit het management. Iedereen kan bijdragen. Ook de input van de zeilers is heel waardevol, als niet-engineers kunnen juist zij met originele input komen. 

De sessie was opgenomen vlak voor de wedstrijd van dit jaar begon, en als ik nu kijk op https://www.americascup.com zie ik Nieuw-Zeeland bovenaan staan. Dus het lijkt te werken. 


The perils of deplatforming

Door Michiel Buitelaar

The perils of deplatforming

Daar gaat-ie, mijn eerste bijdrage aan het Nederlandse SXSW 2021 blog. Onwennig want SXSW is het oude niet meer, en ik ben een stuntel met tools (Posthaven, nu). Kort en bot: ik vind het geen lolletje, alles online. Wat verergerd wordt door de traditioneel krakkemikkige tools die SXSW biedt voor het zoeken en plannen van sessies – sommige dingen veranderen niet, hun app is al 10 jaar shit.

Ik zal mijn oordelen en vooroordelen tonen in dit stuk – no escape. Het ging over deplatforming, deze sessie, geleid door Ben Smith van de New York Times, een voor mij verdacht medium dat al diverse malen medewerkers in de ban gedaan heeft. De NYT heeft pogingen gedaan om ‘andere geluiden’ te laten horen maar die zijn gesmoord in politiek gekleurde, polariserende verontwaardiging. Zo gaat dat tegenwoordig, zei de sceptische prepensionado, op een potentieel heftige verkiezingsdag nota bene. Maar Smith leidde het panel goed. De techniek werkte ook goed, de discussie leed nauwelijks onder de beperkingen van online video. Hulde!

Ik ben destijds verontwaardigd en bezorgd geweest toen Trump van Twitter en Facebook gegooid werd. Ik begrijp waarom dat gebeurde, vind de timing verdacht, maar vooral: vind ik het ont-zet-tend ongemakkelijk dat bedrijven die beslissingen nemen, en ook nog op mistige wijze. Volgens mij gaat hier iets wezenlijks mis in/met de rechtsstaat. Het heeft niks te maken met Trump, of met politieke kleur. Politiek en juridisch apparaat lijken geen rol te spelen. Ik vind dat niet te verteren. De leden van dit SXSW panel vinden dat overwegend ook.

Er kwamen geen oplossingen ter tafel. Dat is misschien ook wat veel gevraagd, maar, het wordt onderhand wel tijd dat er stappen genomen worden. De discussie focuste erg op de US situatie – de discussie over section 230 en zo – wat niet altijd helpt. De Europese dimensie ontbrak grotendeels. Een vrij recente complicatie werd aangestipt: er zijn nu meer landen die platforms willen uitzetten, de overtreffende trap. Denk aan Rusland en India die zich tegen Twitter keren. De complexiteit van het censuur universum domineerde de discussie, en dat lijkt me terecht: is AWS dat Parler uit zet hetzelfde als Twitter dat Trump uit zet of als China dat Facebook uit zet? Nee. Mij lijkt dat er nog een weg te gaan is voor hier beter begrip komt, een visie, en nog langer voordat landen – sommige landen – hier greep op krijgen. Ik ben er somber over, en hoorde een panellid zeggen: it will probably get worse before it gets better. Dat denk ik ook. 

Nog enkele tidbits die mij het delen waar lijken.

Als dingen – mensen, platforms – uitgezet worden, wordt niet alleen een discussie in stukken gehakt, maar er gaat ook historie verloren. Daar had ik nog niet aan gedacht. Er raken dingen van waarde zoek, hoe je het ook wendt of keert. Hm.

Dingen worden moeilijk of zelfs niet verklaarbaar. Anekdote: een swastika in een stuk was door Facebook gespot, en dat stuk was uit gezet. Maar de swastika was bedoeld om iets uit te leggen, niet ‘opiniërend’ zogezegd. Jammer, pech, weg er mee. Een zeer seniore persoon binnen Facebook zou gezegd hebben: ‘we honestly do not know why our algorithms have done this but I can assure it will be close to impossible to correct it’. Het is zo complex dat men niet eens weet waarom dingen gebeuren onder de digitale motorkap. Hm.

Gruwelijke content is goed voor de business, en algoritmes ‘waarderen’ dat. Ellende verkoopt. Media drijven op slecht nieuws, doen daar (soms) van harte aan mee, en steken hun kop in het zand. De paniekfabriek maakt geld. Dit is mij een doorn in het oog. Zowel klassieke als nieuwe media doen hier aan mee, op handmatige en algoritmische manieren. Vooral oude media erkennen dit niet of nauwelijks, vind ik. Mh.

Ook in dit panel ging het over discussies die zich naar niches verplaatsen als de grote platforms ze niet meer slikken: Parler, 4Chan, 8Chan, Telegram en andere soms duistere hoekjes. Sommige zijn al weer dood, en er zijn er vast veel meer. Dat kan maar wederom – ik blijf me hier aan ergeren – werd de wet van Metcalfe niet genoemd, het zogenaamde network effect. De impact daarvan is echt groot, en wordt soms onderschat. Zie Trump: door zijn verwijdering is hij een comunicatieve kabouter geworden, en is Twitter ook een arm en een been kwijt. Dat is betekenisvol. Hele hele grote platforms hebben een ‘logische’ grote rol. De zegeningen daarvan – globaal, goedkoop – zijn talrijk. De complicaties ook. Denk toch aan Metcalfe, mensen! (riep de middelbare wiskundige vanaf zijn vermolmde kansel)

Enfin, het was een interessante start, die mij niet heel veel nieuws leerde maar onderhoudend was en hielp wat verder te denken. Dit is een fascinerend en vreselijk complex probleemgebied. Ik heb een uurtje zitten luisteren en kijken. Het kostte me moeite me te concentreren, de neiging om te gaan mailen etc is groot. Ik kon wel gin & tonic drinken tijdens de sessie wat pure winst is. Ik ga verder zoeken, kijken en luisteren. De kop is eraf.