Disintegration Loops

Door Jesse Burkunk

Gisterenavond zag ik de documentaire Disintegration Loops over experimentalist, ambient componist en muzikant William Basinski en zijn werk.

Basinski is een flamboyant Amerikaans multi talent dat zich sinds de jaren 80 in de art scene van New York en Los Angeles begeeft. Hij raakt tijdens zijn studie geïnspireerd door het avant garde werk van onder andere John Cage en Karl Heinz Stockhausen. Hij ontdekt de oneindige mogelijkheden van het werken met bestaande muziek en field recordings. Hij gaat aan de slag met tapes en maakt werk met eindeloos herhalende loops. Langzaamaan degraderen deze tapes en in elke stap van dat proces ontstaan onintentionele bijgeluiden. Het medium degradeert en tegelijk ontstaan nieuwe interessante  texturen. De herhaling van de verwelkende orginele en opkomende nieuwe geluiden creert een bijna trancendentaal effect. Een aanpak die later ook wordt gehanteerd door onder andere Alva Noto met zijn Xerrox series (tip),

Wanneer Basinski na de rampzalige 9/11 aanslag op de Twin Towers op het dak van zijn loft in New York zit ziet hij de enorme rookpluimen en de laatste zonnestralen van die dag. Een dramatisch beeld waarbij de link met zijn muziek snel is gelegd: totale destructie en het tegelijk ontstaan van een nieuwe wereld. Hij maakt een video van zijn uitzicht en er wordt een edit gemaakt die synchroniseert bij een van zijn tapeloops. De video wordt een fenomeen en de compilatie die daarop volgt scoort ondanks de controverse (too early?) de zeldzame score van 10 van 10 op het gerenommeerde Pitchfork.

Ik ken het werk van Basinski goed maar wist weinig van hem als persoon en had nooit een interview gezien. Deze documentaire was een eye opener. Wonderlijk waren de gesprekken met Basinski en de documentairemaker. Slechte kwaliteit video calls die net als zijn tape glitches vertonen en blij vlagen degraderen. Juist dat detail plaatst zijn werk in het perspectief van de crisis van dit moment. Prachtig.

Fan & Band Interaction in Livestream & XR

door Monique van Dusseldorp

Ik heb mijn bezoek aan het virtuele SWSX helemaal niet voorbereid, dus ik klik op een vrij moment gewoon door de kanalen heen, en blijf dan ergens hangen. De sessie over ''fan en band'' interactie, bleek uiteindelijk een gesprek te zijn tussen twee mensen: Ty Roberts en Imogen Heap. 

Ty Roberts (zijn introducerende woorden: ''ik denk dat jullie me al wel kennen''. Huh, nee....), heeft een grote naam in de muziekwereld. HIj was een van de oprichters van Gracenote (metadata en info over muziek oa voor iTunes), jarenlang CTO van Universal en adviseur van Tidal. Zijn nieuwe bedrijf Fantracks richt zich op ''AR livestream and virtual concept albums for A list music artists''. In deze sessie was hij gewoon een goed geinformeerde ondervrager.

Hij interviewde Imogen Heap, een Engelse artieste: singer-songwriter, record producer, en audio engineer. Ze maakt muziek en probeert ook altijd heel veel uit met beschikbare techniek. Ze is vooral bekend door de Mi.Mu Gloves die ze ontwikkelde, de muzikale handschoenendie je kan bewegen om geluiden te laten horen. Ariana Grande gebruikt ze ook. Maar ze was ook heel vroeg met het op de Blockchain vastleggen van haar werk: ze richtte Creative Passport op, waarmee muziekmakers hun werk kunnen documenteren en delen.

De titel van de sessie werd niet echt waargemaakt, in de zin dat er niet gesproken werd over XR en band interaction ion het algemeen. XR is een term die verwijst naar Extended Reality - en dat is nogal een breed gebied: ''all real-and-virtual combined environments and human-machine interactions generated by computer technology and wearables, where the 'X' represents a variable for any current or future spatial computing technologies.''.

Imogen Heap is echter een plezier om naar te luisteren, en zij is absoluut een pionier. Ze probeert steeds nieuwe manieren uit om binnen maar vaak ook buiten de muziek industrie haar eigen weg te gaan. Vanaf het begin van de lockdown nodigde ze fans (''Heapsters'') uit om online mee te kijken en luisteren naar de nieuwe muziek die ze aan het maken is. Je kan ook verzoekjes doen, en die kosten wat: voor 100 GBP speelt ze wat je aanvraagt, en een cover (die ze eerst nog moet instuderen) kost 500 GBP. 

Inmiddels heeft ze een app (2 GBP per maand) waar fans alles kunnen zien: muziek in wording, ideetjes, teksten die nog niet af zijn. In het gesprek vertelde ze over haar  ''listening chair'' - een echte stoel, voorzien van alle techniek, waar ze kan luisteren naar de reacties van haar fans. Fans kopen een kaartje om een op een met haar te praten, en dat kan uren duren. De video wordt weer online gedeeld. 

Heap onderneemt haar zoektocht naar nieuwe mogelijkheden steeds vanuit het oogpunt van de artiest, en observeert hoe de muziek industrie vaak tekort schiet, in de zin dat de industrie vooral de industrie ondersteunt, en niet het creatieve talent. Na afloop werd er meteen een video clip van Heap afgespeeld. 

Ook hier: een vooraf opgenomen video, geen optie om vragen te stellen, en ook geen aanvullende links naar haar werk - die heb ik er voor dit verslag nog even bijgezocht. Het format schiet daar echt te kort. (En nog zoiets: waarom is er geen search functie? De link naar de sessie heb ik nog niet teruggevonden. SWSX wordt trouwens gehouden wordt op het Swapcard platform.)




We want live shows again! Concerts in a post Covid-world

Door Erwin Blom

Ja, dat willen we allemaal weer: live concerten! En hoe die concerten er in een periode na corina gaan uitzien, willen we ook weten. Maar helaas, Adam Shore (Driift), Michele Cable (Panahe Booking) en Tom Windish (Paradigm) konden hier ook niet echt concreet over worden. Er is nog teveel onduidelijk. Daarom spraken ze veel over andere inkomstenstromen en nieuwe vaardigheden die muzikanten nodig hebben.

Maar wat er wel duidelijk is: er komen vanwege corona meer regels en voorwaarden rondom concerten. Die zorgen voor grotere kosten. Die kosten gaan niet door de zaal worden betaald. Maar de artiest zal er ook niet voor willen opdraaien. Dus worden uiteindelijk de concerten duurder en betaalt de concertbezoeker.

Als er straks weer concerten mogelijk zijn, willen alle artiesten weer optreden. En dus krijgen we straks een enorme stijging van het aantal concerten. Maar meer concerten voor meer geld, hoe lang is dat houdbaar? Hoeveel mensen willen of gaan ook meer concerten bezoeken? Overigens zijn concerttickets volgens het panel relatief goedkoop. De prijs is in veel gevallen vergelijkbaar met een bioscoopkaartje, terwijl er in de bioscoop maar weinig mensen voor een film aan het werk zijn en dat bij een concert een grote groep is.

De Nederlandse SXSW-delegatie in het jaar dat alles anders is: met o.a. VanMoof, Dayrize en AlphaBeats

Vorig jaar werd SXSW helemaal afgelast. Dit jaar gaat het festival door met een online editie. VanMoof, Dayrize en AlphaBeats maken deel uit van de Nederlandse delegatie. VanMoof wordt geïnterviewd over het succes tot nu toe en DayRize en AlphaBeats doen mee aan de jaarlijkse pitch wedstrijd waarmee ze aandacht hopen te vergaren. Normaal is SXSW een grote maar ook vaak zinvolle investering. "Of dat nu ook zo is is de vraag. Worden we straks gebeld naar aanleiding van onze online pitch? Dat hopen we natuurlijk wel, maar dat moeten we nog afwachten", aldus Han Dirkx, CEO en co-founder van AlphaBeats.

Voordeel is: de online pitches moesten zelf worden opgenomen. Daar kun je dus extra veel tijd aan besteden en fouten kunnen worden vermeden. De jury kreeg vervolgens een aantal minuten voor het stellen van vragen. Dit geheel is dit online on demand te zien. Ook een pluspunt, omdat geïnteresseerden zo meer tijd hebben om het complete verhaal terug te zien. Groot minpunt: de sfeer mist. En het directe contact blijft uit. Of investeerders of de pers gaan toehappen is nog de vraag. Zaterdag worden de winnaars bekend gemaakt in de diverse categorieën.

Inner peace creates outer peace

AlphaBeats doet mee in de categorie Health and Wearables. "Wij geloven: inner peace creates outer peace. Dus als je jezelf lekkerder voelt, dan zorgt dat ervoor dat je directe naasten zich lekkerder voelen en dat zorgt voor gelukkigere straten en buurten en uiteindelijk zal er minder geweld ontstaan en leven we in een iets mooiere wereld. De Wereldgezondheidsorganisatie noemt chronische stress de gezondheidsepidemie van de 21ste eeuw en dat wordt alleen maar erger. Wij hebben als doelstelling dat we binnen 2030 een belangrijke bijdrage willen leveren om dat te doen verminderen."

Het bedrijf ontwikkelde op basis van een vinding van Philips een methode waarbij op basis van je persoonlijke biofeedback je hersenactiviteit kan worden beïnvloed. Daarvoor hoef je dagelijks slechts 10 minuten naar je eigen favoriete muziek te luisteren. "Het maakt niet uit welke muziek dat is: Van Metallica tot Frans Bauer tot Bach. Zolang jij er maar mee ontspant en het resultaat is dat het je sneller en structureel in een ontspannen toestand brengt. Het resultaat kun je vergelijken met meditatie of yoga."

De techniek staat klaar om in april in beta te worden uitgerold. "Dan kunnen de eerste mensen met een mobiele telefoon en een app gaan proberen." Alle extra publiciteit is meer dan meegenomen.

Angst voor een shark tank

Dayrize is een marktplaats voor resellers van duurzame producten. Het bedrijf hoopt een einde te maken aan de onduidelijkheid omtrent duurzaamheid. "Er is niet één maat waarmee gemeten wordt. Zo ontstaat er veel wantrouwen in de markt. Wij hebben een MVP gelanceerd en hebben een model waarmee je duurzaamheid kunt meten en kwantificeren. Je kunt op dit moment bijvoorbeeld wel zien hoeveel vetten of koolhydraten in een product zit, maar wij vinden het minstens zo belangrijk dat je kunt zien hoeveel water er bij de productie is gebruikt. Dat kan nog niet en is behoorlijk innovatief en nieuw", aldus CEO Vincent Hoogduijn.

Als platform kost het vaak veel moeite om partijen mee te laten doen. "Maar omdat de merken onze eisen snappen en zelf ook duurzaam willen zijn, zijn ze enthousiast. Naast fashion gaan we binnenkort live met health en beauty. En in de loop van dit jaar en volgend jaar gaan we nog meer verticals lanceren. We hebben op dit moment circa 170 merken aan ons gebonden. En tussen nu en de komende drie tot vier maanden gaan we dat uitrollen op ons platform."

Hoogduijn was aanvankelijk wat sceptisch over de startup competitie van SXSW: "Ik was een beetje huiverig dat het een soort shark tank evenement zou worden, gelukkig is dat niet het geval. Het is voor ons belangrijk dat we een podium hebben waar we ons verhaal kunnen doen. Waar we kunnen uitleggen wat we doen omdat we nog steeds meer naamsbekendheid willen om meer  merken aan ons te binden. En voor een fundraiser die we volgend jaar willen doen is naamsbekendheid bij investeerders ook belangrijk en wellicht om een brug te slaan naar de States."

De omzet verdrievoudigde

VanMoof is een oudgediende op SXSW. Het bedrijf werd 12 jaar geleden opgericht en is bezig met een opmars in de US. Co-founder Taco Carlier: "We hebben er drie winkels. In Seattle, San Francisco en New York. Het is het land waar voor ons de meeste potentie zit. Ik denk dat het binnen 3 tot 5 jaar onze grootste markt  is. Amerikaanse steden zijn natuurlijk relatief lastig om in te fietsen omdat ze zo groot zijn en vaak ook vrij warm en soms ook nog heuvelachtig. E-bikes lossen die problemen op. Dus je ziet het gebruik van e-bikes massaal toenemen in steden als New York en San Francisco en ook Austin."

Afgelopen jaar zag VanMoof de omzet verdrievoudigen, wat tot de nodige groeiproblemen leidde. "Het team is enorm gegroeid: van 200 naar 500 mensen. Zo hebben we het weer enigszins onder controle gekregen. Maar de vraag blijft maar aantrekken. Dus we hebben de productie verdubbeld tijdens de introductie van het nieuwe model en daarna is het nog twee keer verdubbeld omdat het bleef groeien als een malle. Daar komen wel wat uitdagingen bij."

Het interview op SXSW komt voor VanMoof op een mooi moment: er komt in Amerika steeds meer aandacht voor elektrische fietsen. VanMoof is direct vanaf het begin globaal gegaan. "Voor hardware is schaalgrootte  het allerbelangrijkste. Dus vandaar onze idee om wel direct in de US live te gaan."

Die strategie lijkt inmiddels vruchten af te werpen. Eén van de sprekers op het festival is de nieuwe minister van vervoer. Carlier zal zeker proberen contact te leggen, maar of dat wat oplevert? Succes laat zich moeilijk sturen. "Het  moet gewoon op het juiste moment op de juiste plek vallen. Er loopt wel iets het komende half jaar wat het zou kunnen zijn. Maar het is moeilijk te voorspellen en je kunt er moeilijk op sturen. Dus gewoon je best doen en dan valt hij wel een keer."

De uitslag van de pitch wedstrijd in verschillende categorieën wordt zaterdag bekend gemaakt.


‘Haal sex tech uit het donkere hoekje!’

Door Cyril Snijders

Tijdens mijn eerste SXSW in 2015 kwam ik terecht bij een sessie waarin een enthousiaste techie vertelde over hoe relaties overbodig zouden worden dankzij zijn VR-seksstartup. “Ideaal als je partner niet zo aantrekkelijk is. Je kunt (virtueel) naar bed met een pornoster en daarna een goed gesprek voeren met je partner!” Twee vliegen in 1 klap.

Daarna liet hij ook nog grafieken zien waaruit bleek dat Japanse twintigers dankzij sextech steeds minder en steeds later in hun leven met elkaar naar bed gingen. Hij was nog steeds razend enthousiast, ik in toenemende mate depressief. Wat een ellendig dystopisch toekomstbeeld!

Opbeurend

The Thrilling Potential of SexTech (wo,16.00 uur) was aanzienlijk opbeurender. Bryony Cole, zelf een entrepreneur, liet zien dat de business 6 jaar later zoveel meer is dan siliconen poppen en VR. Dat het bijvoorbeeld ook gaat over intimiteit. Zoals een robothand om vast te houden tijdens een wandeling.

En wat als je jezelf niet kunt aanraken door een fysieke beperking? Vroeger verpieterde je dan, of je ging naar een sekswerker. Nu bestel je je hulpmiddelen op https://thatshandi.co. Volgens Cole staat de business nog volledig aan het begin van de hype cycle en is er dus enorme potentie. (J) De early adopters zijn net aangehaakt, de massa is nog niet bereikt.

Het taboe is eraf, nu zelfs Gwyneth Paltrow zich op de markt heeft gestort met een tweezijdige vibrator. Dus laten we dit onderwerp definitief uit het donkere hoekje halen, was Coles boodschap. “Het is niet voor niets een 122 miljard dollar tellende business.” (Say what?) Die cijfers lichtte ze helaas niet toe. Maar dat ons nogal wat te wachten staat in sextech startupland, was wel duidelijk.