Het SWSX Platform - en het trend overzicht van Amy Webb

Door Monique van Dusseldorp

Als samensteller van congressen en seminars, ben ik heel benieuwd hoe SWSX het aanpakt, zo’n online event.

Het afgelopen jaar heb ik zoveel mogelijk online events bezocht – en ik zie allerlei mooie nieuwe vormen ontstaan.

Maar de ‘’festival’’ aanpak, met heel veel gelijktijdige en veelsoortige sessies.. op een of andere manier vind ik die het lastigst.

Als ik kan kiezen uit 100 video sessies, wil ik eigenlijk meteen iets anders gaan doen.

Maar goed! Vandaag voor het eerst SWSX ingedoken, en gekeken naar Amy Webb. Zij doet elk jaar een presentatie bij de opening van SWSX, net zoals scifi schrijver Bruce Sterling steevast sluit met observaties over de dagen.

Webb is een veelgevraagd spreker (en ook een ontzettend dure dame weet ik), en haar trendrapport biedt altijd een mooi overzicht van ontwikkelingen. Deze keer presenteerde drie ‘’clusters’’ van trends.

  • Het eerste cluster ging over allerlei tech rond gezondheid, rond onze lichamen, en hoe we ook steeds meer verbonden worden met apparaten. Een van de onderwerpen die aan bod kwam: sleep tech. Ooler dat voor 699 USD je bed lekker koud houdt bijvoorbeeld  of de Nederlandse slaaprobot Somnox!  (Wel jammer dat ze Somnox niet goed gespeld hadden in de slides: Somonex).
  • De tweede trend ging over hoe onze fysieke en digitale werelden steeds meer vermengd worden, met mooie voorbeelden rond de rol van geluid. White noise kennen we wel, geruis dat andere geluiden wegduwt en kan helpen bij de concentratie. Maar er is dus ook pink noise, blue noise en brown noise: een digitale manier om iets uit de wereld weg te duwen. Ze gaf ook andere voorbeelden van ‘’diminished reality’’, bijvoorbeeld hoe we met AR brillen kunnen kiezen om sommige zaken niet te zien.
  • De laatste trend ging over platforms en betrof o.a. ‘synthetic biology’ – ‘’soon we will program living biological structures as if they are computers’’, en ja, binnen tien jaar kunnen we DNA printen op Mars! 

Ik vind Amy Webb een fijne spreker, en het was een goed overzicht… maar het waren wel erg veel voorbeelden die alle trendwatchers lijken te gebruiken, en misschien net iets te algemene vragen daarover. De Chinese oma die door een drone gemaand wordt tot gehoorzaamheid, de deep fakes, ethiek van AI systemen, gezichtsherkenning en de gevaren daarvan, ‘’daar moeten we echt goed over nadenken’’.

Misschien was ik er niet voor in de stemming maar het waren wat te grote stappen. De rapporten zelf hebben veel meer informatie en zijn echt de moeite waard. 

Wat de vorm betreft – en eigenlijk ben ik daar vooral naar op zoek! – hier wat korte observaties. 

  • dit was een vooraf opgenomen verhaal, maar Amy was wel aanwezig: in het chat kanaal deelde ze af en toe linkjes, en reageerde ze op vragen, tijdens haar eigen verhaal dus.  Die dubbele aanwezigheid zie je steeds vaker en ik vind het wel een mooie vorm, en eentje die speciaal geschikt is voor online ‘’events’’, eigenlijk alleen daar goed kan werken.   
  • Er waren meer dan 500 deelnemers bij deze sessie, en er werd best veel gereageerd in de chat. (‘’Oh dit is net Black Mirror’’ is ongeveer tien keer opgemerkt. ‘’Blade Runner’’, die kwam ook langs).
  • Webb sloot de sessie desondanks af zonder enige interactie (tja, vooraf opgenomen), wat ik dan toch onprettig vind. Beetje saai ook. Zoals je bij een event op locatie ook niemand ‘’koud’’ laat opkomen of afgaan, vind ik dat een online event ook gewoon een host moet hebben – iemand die de link is tussen publiek en spreker, even bedankt etc. Mogelijk een heel ouderwetse gedachte..
  • Op het moment dat de video is afgelopen, krijg je meteen wat commercials voor de kiezen, waarmee het ook meteen ‘’televisie’’ is. Niet gezellig, dat.
  • De SWSX website is verder keurig netjes vormgegeven, met mooie kleurtjes, en snelle toegang tot alle sessies die op dat moment live zijn (Channel 1 – 5).
  • Wat ik ook fijn vind aan de inrichting van de site, is dat alle sessie ‘’er al zijn’’. Als je een sessie aanklikt krijg je alle info te zien en een aftelklok. Lijkt niet zo bijzonder misschien, maar een van de grootste event platforms van het moment, Hopin, heeft dat niet. Heel vreemd: op Hopin bestaat een sessie bestaat pas 5 minuten voor dat hij begint, en dus is iedereen steeds aan het zoeken. In dit geval kan je ook heel veel terugkijken, dus een gemiste sessie is geen probleem. Probleem is wel dat je dan helemaal een ''televisie gevoel'' krijgt.
  • De indeling is verder redelijk standaard, met een chat aan de zijkant, een poll, en je kan de lijst van deelnemers per sessie zien. Misschien ook wel slim voor een event dat zo ontzettend veel sessies heeft.
  • Wat ik daarin dan wel mis: het publiek. Je zou als je op de site aankomt een krioelende massa willen zien, een kaart waarop je ziet waar iedereen uithangt, een idee van wat de meest populaire sessie van het moment is, een gevoel voor wie er nog meer aanwezig zijn..  

Hebben jullie nog mooie innovaties gezien, wat betreft de vorm van interactie of speciale manieren van informatie delen? Kom maar door!

Diminished reality en het printen van je plant op Mars

Door Mark de Kock

Als je na een dag werken voor het eerst inlogt op SXSW21 is het de eerste minuten lastig om je weg te vinden. HET event van het jaar waar je al zolang naartoe wilde. Dit jaar is het online en je mag het volgen (dank Erwin!). Als je dan zo met je neus in de boter valt. Dan is de eerste sessie met Futurist Amy Webb wel een maatpak van het beste zijde en millimeter nauwkeurig. 

Amy brengt met haar "emerging trends report" een blik op de wereld die laat zien wat de toekomst van Identiteit en realiteit is. Waarom we nog maar aan het begin staan van deepfakes en een nieuwe blik op wat "de realiteit" is. "We zullen lachen om onze reacties op de huidige deepfakes". 

Velen zullen de noise cancelling koptelefoon bezitten of iig kennen. Wat als je in de toekomst naar een restaurant gaat en daar op alle wenselijke vlakken de audio realiteit kunt sturen? Die lastige buurman met die klagende stem? Laten we die gewoon uitfilteren. Je vriend of partner is belangrijk, die wil je wat beter horen. Amy noemt het "Diminished reality" waar je keuzes maakt wat onderdeel is van jouw gekozen realiteit. En waar AR en VR nu nog afzonderlijke kanalen zijn.. Die zullen zich mengen met alledaagse ervaringen. Dat hoeft niet enkel op audio gebied maar kan ook visueel zijn. En wanneer wordt die realiteit een ethisch vraagstuk? Wie beoordeelt dat?

In die wereld is jouw identiteit belangrijker dan ooit. En wat als je niet gevolgd wil worden door die ene camera die op afstand analyseert dat je lichaamstemperatuur misschien te hoog is en je kuch in de elleboog ook verdacht? Er zullen steeds meer mensen een vorm van "Hacktivism" zoeken om niet gevolgd te kunnen worden. Bovendien, die systemen hebben op dit moment vaak nog een voorkeur. Zijn geprogrammeerd met een "bias" die op verkeerde (raciale) principes kan zijn gebaseerd. Hoe gaan we daar als samenleving mee om en/of hoe zorgen we dat die bias verdwijnt?           

Een andere trend die Amy benoemt is C-DOS (corporate denial of service). Wat als mensen massaal opstaan en tegen de "corporates" ingaan. Gamestop en de Crypto hype is daar een voorbeeld van. De traditionele bedrijven met hun tactieken worden beïnvloed door mensen die het systeem niet meer accepteren. Daarbij worden digitale kanalen en systemen ingezet om de strijd aan te gaan.  

En de vraag wordt opgeworpen of er "Cloud neutrality" is. Amazon AWS kiest ervoor om Parler van hun systemen te weren. Maar niet voordat de hack op alle data is gebeurd. En de mensen die nu op basis van die data aan het kruis worden genageld. Zijn ze schuldig of  waren ze de verkeerde plek op het verkeerde tijdstip?

Als laatste wordt het printen van Biologisch DNA toegelicht. Als we dan naar Mars gaan. Dan is het wel handig als we biologische data kunnen printen vanuit een emailtje en zo tomaten planten kunnen laten groeien.  En leven rijke mensen straks 10-15 jaar langer omdat ze zelf hun lichaam optimaal kunnen "lezen en bedienen"? En wat doet de "average Joe"?  

Een perfecte start van een paar dagen gemixte realiteit. Werkend leven in Nederland en een SXSW feestje voor de brein. Of slapen nog onderdeel van deze realiteit is? ...... 

Amy Webb: You of Things en Mixed Media zorgen voor The New World Disorder

Door Iskander Smit

De kop is eraf. Ik heb nog een paar sessies op de lijst van vandaag die ik nog niet heb bekeken, en een sessie ‘live’ gezien. Ik weet nog niet wat ik van deze opzet vind en of het goed als SXSW voelt. Een ding wat wel een traditie is: de jaarlijkse trend-update van Amy Webb. Dat is altijd interessant. Ze gelooft erin om het open source te delen; alle rapporten staan online, inclusief de korte versie van 50 min die ze net in de live-stream heeft gepresenteerd.

Ik deel hier een hele korte weergave. 

Na een beschouwing op het bijzondere tijdsgewricht wat voor trendforecasters uiteraard extra disruptief was; opeens zijn dingen die lange tijd zouden duren in een jaar aan de hand, en andere voorspellingen zijn irrelevant. 
Maar je kunt er ook van leren en meenemen. 

Ze heeft de vele trendrapporten (themas) samengevat in 3 clusters. Daarin zit veel herkenbaars. Het is mooi te zien hoe de ontwikkelingen ook worden doorgezet. Te liet ook een slide zien van haar trendpresentatie uit 2018 op SXSW die ik me kan herinneren. Ik heb mn blog van toen nog even opgezocht: “the disappearing of the smartphone in an age of talking things and smart devices, the human body as interface and augmented and mixed realities”

Eigenlijk zit dat er nog steeds in dit jaar.
Het eerste cluster benoemd ze als de You of Things, als variatie op Internet of Things. 
Things becoming smart, Things talk to each other over networks. Het is herkenbaar, want sluit aan bij het onderzoek dat we in Delft doen met citiesofthings.nl 
Ze illustreert het onder andere met een mooie Nederlandse startup Somnox, de slaaprobot, het kussen dat met je meeademt, ontwikkelt bij YesDelft en gestaag aan het groeien. 

Het biedt interessante mogelijkheden, maar ze vindt dat je ook vooral moet kijken welke vragen naar boven komen. Raken we onze zelfbeschikking niet kwijt?

Het tweede cluster gaat over mixed realities. Ze beschrijft het aan de hand van assistive reality en diminished reality. Het levert een beeld op van technologie die onze realiteit versterkt en bijstaat, maar ook een filter legt tussen ons en de realiteit. Helemaal eens, het is wat ik altijd mooi geillustreerd zie met de manier waarop we tegenwoordig omgaan met koptelefoons. Via noise cancellation sluiten we ons af en met transparency mode denken we weer contact te maken met de omgeving, maar eigenlijk is dat gefilterd dus. Nu nog onschuldig, maar alle voorbeelden van synthetic media laten zien dat werkelijkheid en realiteit niet alleen mixen maar ook vermengen.

Het laatste cluster dat Amy behandelt is ‘The New World Disorder’. Wie zijn de instituties die de maatschappelijke regels maken? Niet meer de regeringen per se, eerder de big tech. 
En we zien nieuwe vormen van activisme; hacktivism. We moeten Cloud Neutrality bewaken.
Tot aan DNA toe, met als voorbeeld het rNA bij het vaccin, de manier waarop het is georganiseerd verandert sterk. 
“YoT en Mixed Reality shifted the power balance during Covid”

Amy sluit af met twee scenarios. Een zorgelijke, Catastrophic Year 2036, waarin history autocorrected is. 
En een optimistisch Transformation Year 2021, waarin we ons committeren aan het besef dat we veranderingen moeten gebruiken om de goede transformatie te maken.

Wil je er meer over weten, kijk vooral op de website van The Future Today Institute via http://futuretodayinstitute.com/trends/

Ik hoop de komende dagen nog wat sessies bij te wonen waar mee deze trends extra context kijken, dat is wat ik het meest interessant vindt van SXSW, het combineren van de weak en strong signals om in de geest van Amy Webb te blijven!



Raising good gamers

Door Nicolette van Dijkum

De belofte en de potentie van games als leerplekken, sociale uitwisseling en maatschappelijke betrokkenheid onder jongeren zullen niet worden gerealiseerd zonder een gedeelde publieke agenda die het groeiende probleem van online toxiciteit aanpakt. Hoewel er al lang beleid en infrastructuren bestaan om veilige, openbare speelplaatsen voor kinderen in de echte wereld te garanderen, bestaan dergelijke benaderingen niet voor de online ‘speeltuinen’ waar jongeren steeds meer tijd doorbrengen.
 
‘Raining good gamers’ wordt gehost door Makeda Mays Green VP of Digital Consumer Insights at Nickelodeon, Kishionna Gray, assistent Professor at University of Illinios, Chicago en Jennifer Pierre, User Experience Reseacher bij Goolge.

 
Makeda Mays Green: “Het doel van RGG is een duurzame beweging te creëren die de online gaming cultuur kan veranderen. Kinderen van vandaag zijn actieve gamers. Het is voor kinderen van 6 tot 11 jaar dé activiteit op mobile telefoons en iPad. Social influencers zijn voor hen bekende namen die ze ook terugzien in reclames en andere uitingen in de media. Game gerelateerde content staat bij kinderen in de top 5 op YouTube, wat betekent dat games bekijken onderdeel is van hun media ecosysteem. Samen online gamen vervangt steeds vaker buiten speel momenten. Kinderen ervaren online net als op school of sportvereniging ook de angst om buitengesloten te worden. Bijvoorbeeld door niet bij een bepaalde gamegroep horen of een game niet mogen spelen van ouders.”
 
Het gamen onder kinderen is ook toegenomen tijdens de pandemie. Hierbij worden voornamelijk de voordelen benadrukt: geestelijke gezondheid, socialisatie en het biedt kansen voor co-engagement. 
 
Makeda Mays Green: “Gaming is populair onder etnische groeperingen, alleen zijn karakters en influencers met een niet-westerse achtergrond ondervertegenwoordigd in gaming. Ook game developers erkennen het gebrek aan diversiteit als een uitdaging van de gaming industrie. Daarbij is het ontbreken van diversiteit in gamecontent een belangrijke factor als bedreiging voor de potentiële groei.”
 
Waarom is representatie belangrijk?
Hoe we onszelf weerspiegeld zien op het scherm, kan van invloed zijn op wat we denken en voelen. Media heeft daarom, naast familie en vrienden, een belangrijke rol. Het overgrote deel van kinderen is zich bewust van stereotypen. 70% van kinderen (9 – 12 jaar) heeft van stereotypen gehoord en 1 van de top 10 plaatsen waar kinderen leren over stereotypen is in videogames.
 
Kishionna Gray: “In 2019 was Pokemon Go ook groot in Chicago. Los van het feit dat kinderen met een niet Westerse achtergrond gewend zijn van straat weggestuurd te worden, bleken ze in hun eigen wijken in Englewood geen Pokemons te kunnen vangen. Englewood ligt zuidelijk. In het noordelijke deel waren veel pokemons. In Englewood geen pokestops. De criteria voor de pokestops waren veiligheid en historisch belang.”

 
Jennifer Pierre: “Onze doelen zijn om te voorkomen dat er drempels worden opgeworpen op basis van identiteit en daarnaast proactief inclusie identificeren en aanmoedigen.’
 
'Raising good gamers’ is een Amerikaans initiatief dat werkt aan een positieve, inclusieve, eerlijke online game communities voor jongeren. Het initiatief is in het leven geroepen om een positieve verandering teweeg te brengen in de cultuur en het klimaat van online gaming. Door inzichten over diversiteit te delen en te inspireren. Door samen te werken met kinderen. Door ze een stem te geven en een rol laten spelen in het vormgeven van de gamecultuur.

 

What's next in social?

Door Marit Jonker

What’s next in social? Enter the metaverse.
Thema: Connection in Disconnection

Head Marketing van Minecraft en de manager van het Facebook Reality Lab delen met veel enthousiasme hun visie op de waarde van verbinding. Verbondenheid wordt neergezet als hét middel voor een gelukkig en gezond leven. Mensen zijn gemaakt om samen te leven en hebben de diepe behoefte om ergens bij te horen. Want dat geeft rust en veiligheid. Mensen zijn samen sterker dan alleen. Verbinding ontstaat rond een gemeenschappelijke passie of interesse. Overeenkomsten zorgen dus voor binding. Als je dat combineert met de kracht van verschillen, ontstaat er een sterk geheel. Niet helemaal nieuw natuurlijk, wel goed nog eens te beseffen. Een online community kan een vriendschap faciliteren. 

De sprekers bestempelen de huidige online communities nog als ‘onvolwassen’ en klaar voor the next step. We staan aan het begin van een tijdperk waar verbinding het verschil gaat maken. De sprekers introduceren een driehoek van kenmerken die fundamenteel zijn voor een goede vriendschap cq. relatie en waar je dus bij het inrichten van een community op moet letten.

  1. Positiviteit: blij, inspirerend, trots. Je voelt je welkom, veilig en gewaardeerd. Tegenover 1 negatieve ervaring moet je 5 positieve zetten. Be aware! 

  2. Consistentie: je moet op elkaar kunnen vertrouwen, een betrouwbare omgeving waar je samen kunt ontdekken, iets bouwen of een probleem oplossen.

  3. Kwetsbaarheid: jezelf mogen zijn, gezien worden, een plek waar je je ideeën, gevoelens en gedachtes kunt delen (self-disclosure, mooi woord!). Een plek dus waar je kleur kunt geven aan jouw eigen profiel en makkelijk kunt delen.

Als next step wordt de integratie van menselijke emoties in een digitale omgeving opgeworpen. Met andere woorden: het sociale gedrag van mensen nog beter faciliteren en daarbij leren van de offline sociale hangouts. Hoe kan het echte leven maximaal worden nagebootst. Daarbij ook rekening houdend dat iedereen anders is en dus andere behoeftes heeft. Ook de samensmelting van on- en offline wereld wordt gezien als de toekomst. The best off both worlds. Een voorbeeld uit de koker van de dame van Minecraft illustreert dit mooi: een oma en een jongen van 10 die aan de andere kant van het land woont, spelen dagelijks online het spel. Ze bouwen, leren van elkaar en ontdekken samen het spel. Dit leidt tot een innige band die zonder de online community van Minecraft zeer waarschijnlijk een stuk minder intens zou zijn. Het zou een goed script voor een reclamesport kunnen zijn:)

Kortom: als je je als mens verbonden voelt, ben je creatiever, productiever en bovenal gelukkiger. Zou dit het ei van Columbus zijn? Als dat zo is dan hebben we met sport de dubbeltikker in handen. Wetenschappelijk is immers al bewezen dat bewegen gelukkiger maakt, als we dan ook mensen via de sport met elkaar weten te verbinden..