Ontwrichting (disruptie) gaat vooral over de mens

Door Astrid Claessen

Datum: 16-3-2021

Sessie: Transformational Change in Legacy Companies

Thema: The Rebirth of Business

Interessante openbaring voor mezelf was de andere kijk op het woord “legacy”. Als consultant die al lang bezig is om bedrijven te helpen bij hun digitale / agile transformatie denk ik bij legacy meteen aan de lang bestaande software systemen van de organisatie die niet gebouwd zijn op een manier waarop ze makkelijk meebewegen in de nieuwe ontwikkelingen.

Deze groep ziet legacy als een soort nalatenschap van het geheel van het bedrijf.

Wat “sound” bites / gedachten

Erin Meezan, Vice President & Chief Sustainability Officer Interface Inc

Een Legacy organisatie gaat niet zozeer over de lengte van bestaan, maar of je de industrie gedefinieerd hebt. Interface bijvoorbeeld was het bedrijf dat ooit begonnen is met tapijttegels en is dus continu bezig om zelf van binnenuit te veranderen om relevant te blijven.

Bij ontwrichting zijn er dingen die je wilt behouden die je in staat stellen de beweging te maken, er zijn dingen waar je van weg wilt gaan en er zijn dingen die je moet herdefiniëren.

Daarbij kijken we naar het hele systeem van wie je bent als organisatie, het operationele systeem van bijvoorbeeld de fabrieken, maar ook vooral het systeem op mensniveau dat ten grondslag ligt aan alles wat gebeurt in die systemen op basis van onze mindset en vooroordelen waar zaken als angst meespelen. Gelukkig onderkende hun oprichter Ray Anderson meteen het belang hiervan en heeft daar dan ook op ingezet en heeft mensen expliciet toestemming gegeven om te falen.

Thema’s die steeds terugkomen in het gesprek zijn ontwrichting (disruptie) en menselijkheid.

Is “ontwrichting (disruptie)” de juiste term?

Cheryl Heller Director Of Design Integration And Professor Of Practice In Innovation Design, Arizona State University

Het leven gaat absoluut over ontwrichting, niet alleen door de wereld ontwikkelingen maar ook de ontwrichting van onszelf.
We moeten onze eigen gewoonten blijven veranderen om te voorkomen dat we verder gaan op de manier waarop we hier gekomen zijn. We gebruiken termen wel echt te makkelijk om van alles aan te duiden, net zoals het woord falen (Japke D iemand?).

Het is romantisch geworden om vaak te falen. Er is geen glamour in falen, het is onderdeel van het iteratief ontwerpproces.
We gebruiken termen te vaak als sound-bites en short-cuts.

Erin: voor mij gaat ontwrichting echt over verandering waarbij je opnieuw moet gaan kijken naar je waarden, de fundamentele blik op je systeem (wie ben je als bedrijf, wat doe je, wat zijn je producten) en een fundamentele shift in mindset (ook behoorlijk Japke D trouwens).

We hebben geleerd dat die momenten dat we echt hebben moeten herdefiniëren wie we zijn en wat we doen hebben ons de beste innovatie opgeleverd. Het zijn momenten waarop de mensen het meest trots zijn en die veel energie en momentum hebben opgeleverd.

Zelf was ik benieuwd of deze sessie nieuwe handvaten zou geven rondom de aanpak van verandering in dit soort omgeving, dat is niet het geval. Maar het was zeker inspirerend om te zien dat steeds meer bedrijven onderkennen dat de mens het belangrijkste element is….. en dat verandering het nieuwe normaal blijft - Astrid Claessen

Kunnen decentrale organisaties bestaan?

Door Erwin Blom

De mogelijkheden van de blockchain interesseren me. Er zit iets, het heeft iets. Maar een knagend gevoel blijft er altijd. Is daar de blockchain voor nodig? 

Dat geldt ook voor decentrale organisaties. Ik keek naar de sessie 'Can Decentralized Organizations Exist?'

Even voor het idee. Het ging dus over DAO's. En een DAO is een Decentralized Autonomous Organization, een op de blockchain gebouwde organisatie met een doel, met regels, maar zonder bazen. Het is mooi dat transparante en slimme techniek processen efficient kan laten verlopen. 

Maar is de techniek wel het probleem van een wereld zonder bazen? Ook zonder blockchain kun je afspraken maken over verantwoordelijkheden, over taken, over eigenaarschap, over betalingen. Woongroepen en collectieven met arbeiderszelfbestuur falen niet door het ontbreken van de juiste techniek, maar doordat mensen dat kennelijk niet zo goed kunnen, op gelijke voet met elkaar omgaan.

Kunnen decentrale organisaties bestaan? Natuurlijk, maar niet op grote schaal, denk ik. Met of zonder DAO. 


The future of climate change innovation

Door Marianne van Leeuwen

De eerste dag zit erop. Ik moet nog even bijkomen van alleen al het doorspitten van het programma; zoveel sessies die op dezelfde tijd beginnen leveren bij mij stress op. 

De eerste sessie die ik heb bekeken ging over Blockchain en was heel interessant, maar viel buiten de drie thema's die we met z'n allen zouden volgen, zo bleek later. Daarover dus geen verslag, maar toch even het belangrijke inzicht dat blockchain -doordat het data controleerbaar en verifieerbaar maakt- kan bijdragen aan de kwaliteit van informatievoorziening en het bestrijden van desinformatie. Ik kan niet wachten! De laatste jaren houdt ik mij vooral bezig met duurzaamheid - en op het gebied van klimaat en biodiversiteit tiert de desinformatie welig. 

Na wat omzwervingen kwam ik terecht in een boeiende sessie over de toekomst van innovaties op het gebied van klimaatverandering. De sprekers waren allen investeerder op dat gebied en waren het er over eens dat alle seinen nu op groen staan en dat de markt ontzettend veel potentieel biedt. In de afgelopen 7 jaar groeide de zogenaamde "clean tech" al 5 keer zo snel als de hele venture capital markt. En nu, zelfs tijdens de pandemie, zijn er ineens veel meer bedrijven en ook investeringen. De wereld lijkt ineens te beseffen dat klimaatverandering echt is en dat er iets moet gebeuren. De vraag is alleen hoe snel we dat doen. 

Gelukkig is groene energie is inmiddels een veel betere investering dan fossiel. En dus komen nu ook de echte dinosaurussen in beweging. Zo geeft Blackrock, goed voor 8,67 triljoen dollar aan investeringen, nu aan dat klimaatverandering een investeringsrisico is. Ze hebben meteen een fonds van 900 miljoen dollar opgezet voor de circulaire economie. 

Grote kansen liggen vooral in de zogenaamde "carbon accounting space". Bedrijven moeten hun emissies gaan meten en hebben ook advies nodig over het terugdringen daarvan. Investeerders willen bovendien graag weten wat de financiële implicaties zijn van hun investeringen in vergroening. Daarvoor is steeds geavanceerdere data beschikbaar, ook van sensoren, drones en satellieten. 

Al deze kansen trekken ook nieuwe investeerders aan. Het viel de panelleden op dat ze de laatste tijd steeds meer tech investeerders tegenkomen. Vaak werken die samen met gespecialiseerde impact investeerders omdat ze op dit gebied nog niet de juiste kennis hebben.

Daarna kwam het onderwerp climate justice aan bod. Het viel me op hoe uitgesproken alle panelleden daarover waren. Ik vind dit zelf een heel belangrijk aspect, dus ik was blij om dingen te horen als:

"We cannot successfully fight climate change in a world of haves and have nots". 

Tijd om de uit de hand gelopen ongelijkheid aan te pakken en te werken aan nieuwe groene banen, liefst zo lokaal mogelijk.

Daarna kwamen nog wat superleuke voorbeelden voorbij van bedrijven, van het zelf ontwerpen van je zonnepanelen zodat ze goed op je dak passen en er mooi uitzien, tot een biobak waarmee je zelf biogas en kunstmest kan produceren. En dan weet ik meteen weer waarom ik juist deze sector zo inspirerend vind! 



Kijk ook naar de kansen van creatieve 'deepfake' technologie

Door Vincent Luyendijk

Na het boeiende verhaal van Amy Webb besloot ik nog een sessie terug te kijken uit het middagdeel. Dat werd Creative Machines: AI & The Future of Design and Media. 

Een mooie compacte en prikkelende presentatie (21 minuten) van Ian Beacraft over de creatieve mogelijkheden van synthetic media en computational design. Er is natuurlijk veel te doen over de negatieve effecten van deepfakes, daar moeten we vanzelfsprekend ook scherp op blijven en ons tegen leren te wapenen. 

Maar de spreker laat ons daartegenover vooral ook zien waar de technologie ons kan brengen en hoe we dit kunnen inzetten voor het verder aanjagen van creativiteit. En ondanks mijn argwaan rondom het topic moet ik zeggen dat ik er ook flink energie van krijg. Met toegankelijke tools ontstaat een zee aan mogelijkheden voor de wereld van film, muziek en media. Maar mooier nog, het is niet lastig me voor te stellen wat de mogelijkheden zijn in bijvoorbeeld het onderwijs. 

Een explosie aan tools
Door de razendsnelle ontwikkeling van technologie (hallo AI) komt het speelgoed van Hollywood in handen van iedereen. Prima om daar de komende tijd eens mee te gaan klooien. Beacraft noemt de voorbeelden van Womp 3D for all (beta) en MetaHuman Creator (van de makers van Fortnite). Amy Webb gaf overigens nog het voorbeeld van Synthesia (een tool om tekst om te zetten in video met een menselijke avatar als presentator).

Sessie Creative Machines: AI & The Future of Design and Media terug te zien via: 
https://online.sxsw.com/event/sxsw-online/planning/UGxhbm5pbmdfMzM1NTM0

Dag 1 Heimwee

Door Suzanne Unck (@suzanneunck)

Een aantal keer hoorde ik het al vandaag: 'Ga niet vergelijken met de jaarlijkse SXSW conferentie in Austin.' Maar ja... dat deed ik toch. Ik checkte het weerbericht aldaar (25 graden en zon). Mijmerde terug naar de drie edities dat ik er rondliep (met dank aan Timehop) en in gedachten reed ik in mijn huurauto in de file naar Austin Convention Center. En dan 's avonds struinen door 6th Street met muziek uit alle ramen van venues. 

Maar goed: Corona en zo. Dus de online experience dit jaar. Ik had al een voorproefje gehad doordat ik vorige week ook de onderwijsvariant SXSWedu bijwoonde. En een deel van de hele ervaring is precies hetzelfde als anders: de onoverzichtelijke website, overload aan sessies, de leader voor elke sessie die nu nog leuk maar straks irritant is en de mindblowing inzichten, onbegrijpelijke sessies en van alles ertussenin.

Helaas is mijn werkagenda overvol, dus onbelemmerd bingen lukt niet. En vandaag bleef het dus bij zappen en kort volgen van verschillende sessies. Even proeven. Van een NASA-sessie met astronauten tot componisten die hun muziek lieten horen (heerlijk!). En van het Annual Tech Trends report tot een film waarin een ex-stel met elkaar in quarantaine moet. Een vreemde gewaarwording ernaar te kijken terwijl we er zelf nog middenin zitten. Toffe film trouwens: The end of us (terugkijken kan!).

Op dit moment zit ik in een Clubhouse sessie waarin aanwezigen onder leiding van SXSW programmeurs praten over wat ze vandaag hebben beleefd. En 'vandaag' is nog niet klaar, want vanwege het tijdsverschil beginnen alle sessies rond 16 uur Nederlandse tijd, tot ergens in de nacht. Overigens hoor ik nu net bij de SXSW Conference Daily Hangouts op Clubhouse dat de meeste sessies tot 18 april beschikbaar blijven. Dat biedt perspectieven!

Oh ja, het meest verwarrende vandaag was de Tech Cave Japan “Music * Session” Navigated by Megu Shinonome - Powered by DCAJ'' met dystopische VR-toepassingen, onderbroken door bevreemdende Japanse pop zoals The Tomboys met Tell me why (don't say I didn't warn you ;)).

Het is geen sprint, maar een marathon, dus ik haak af voor vandaag.